← Toegang met tijdslot tot de Majorelle-tuin in Marrakesh gids

Het verhaal

Het verhaal van de tuin van Jacques Majorelle

Hoe een Franse schilder bijna veertig jaar lang een tuin in Marrakesh opbouwde, hoe deze in verval raakte en hoe Yves Saint Laurent en Pierre Bergé hem redden.

Door Majorelle Gardens Guide · feiten laatst gecontroleerd

Controleer de data van de tuin ↗

Kort antwoord

De Majorelle-tuin werd vanaf 1923 bijna veertig jaar lang gecreëerd door de Franse schilder Jacques Majorelle. Nadat hij de tuin in de jaren vijftig verkocht, raakte deze in verval, en in 1980 kochten Yves Saint Laurent en Pierre Bergé hem. Een stichting beheert de tuin nu, en het blauw dat de villa draagt is naar hem vernoemd.

Een schilder in Marrakesh

Jacques Majorelle glimlachend in een deuropening onder een met klimop bedekte boog, met een schilderspalet in zijn hand, op een sepiafoto uit omstreeks 1910
Jacques Majorelle met zijn palet, bij het raam van het atelier van zijn vader in de Villa Majorelle, omstreeks 1910 · Photo: Musée de l'École de Nancy, public domain, via Wikimedia Commons

Wikipedia vermeldt dat Jacques Majorelle in 1886 in Nancy werd geboren als zoon van de art-nouveau-meubelontwerper Louis Majorelle. Omstreeks 1917 reisde hij naar Marokko om te herstellen van een gezondheidsprobleem, en na een korte tijd in Casablanca ging hij naar Marrakesh. Hij viel voor de kleuren en het licht en vestigde zich er definitief. Hij werd een vermaard oriëntalistisch schilder, met onderwerpen als straattaferelen, souks, kasba's en portretten van de lokale bevolking.

De tuin begint

Wikipedia vermeldt dat Majorelle in 1923 een perceel kocht aan de rand van een palmboomgaard in Marrakesh en er een huis in Marokkaanse stijl bouwde. Geleidelijk kocht hij meer grond en begon hij een tuin aan te leggen die zijn levenswerk zou worden. De eigen website van de tuin situeert het begin van de aanplant in 1922 en beschrijft hoe hij de tuin opvatte als een toevluchtsoord en een botanisch laboratorium, gevuld met specimens uit de verste uithoeken van de wereld. De bronnen verschillen een jaar van elkaar, dus deze gids houdt het op het vroege begin van de jaren twintig.

De villa en het blauw

De blauwe kubistische villa van de Majorelle-tuin met zijn gele balkonplafond, een lichtgroene veranda en hoge cactussen ernaast
De villa, in het kobaltblauw dat naar Majorelle is vernoemd · Photo: Arnaud 25, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

In 1931, zo vermeldt Wikipedia, gaf Majorelle architect Paul Sinoir de opdracht een kubistische villa voor het domein te ontwerpen. Het kobaltblauw dat op de villa en in de hele tuin wordt gebruikt, heet bleu Majorelle. Wikipedia vermeldt dat hij de kleur opmerkte in de tegels van Zuid-Marokko en in Berberkleding, en dat hij er vóór zijn dood een patent op nam. De website van de tuin beschrijft de gebouwen als gedurfd gekleurd, met een mengeling van art-deco- en Moorse invloeden.

Openstelling voor het publiek

De tuin bleek kostbaar in onderhoud. Wikipedia vermeldt dat Majorelle de tuin in 1947 voor het publiek opende met een toegangsprijs om de onderhoudskosten te drukken, en dat hij af en toe percelen grond verkocht om de tuin te financieren. Na zijn scheiding in de jaren vijftig moest hij het huis en de grond verkopen. Wikipedia vermeldt dat de tuin daarna werd verwaarloosd en in verval raakte. Majorelle overleed in 1962 in Parijs, en volgens Wikipedia ligt hij in Nancy naast zijn vader begraven.

Saint Laurent en Bergé

Op de website van de tuin staat dat Yves Saint Laurent en Pierre Bergé, die in 1966 voor het eerst in Marokko aankwamen, de tuin in 1980 kochten om hem te redden van de ondergang door toedoen van hotelontwikkelaars. Ze besloten in Majorelles villa te gaan wonen en doopten die om tot Villa Oasis. Wikipedia meldt dat ze de tuin restaureerden en dat de villa tot 2008 in hun bezit bleef. Nadat Saint Laurent dat jaar overleed, werd zijn as volgens Wikipedia in de tuin uitgestrooid.

Een stichting en twee musea

Wikipedia meldt dat het landgoed sinds 2010 eigendom is van de Fondation Pierre Bergé – Yves Saint Laurent en dat het sinds 2011 wordt beheerd door de Foundation Jardin Majorelle, een non-profitorganisatie in Marrakesh. Het Berbermuseum opende in 2011 in Majorelles voormalige atelier, en het Yves Saint Laurent Museum volgde in oktober 2017 in een nieuw gebouw vlakbij. Wikipedia voegt eraan toe dat de opbrengsten van de tuin nieuwe projecten financieren.

Voor wie dit niet bedoeld is

Dit is achtergrondinformatie, geen rondleiding. Wil je dat de geschiedenis van de tuin wordt uitgelegd terwijl je wandelt, dan biedt het ticket voor alleen de tuin geen gids, en een recensent op de boekingspagina merkt op dat er geen informatie wordt getoond tijdens je wandeling. Lees eerst deze gids en wandel daarna in je eigen tempo door de tuin. Voor het praktische gedeelte van je bezoek behandelt de eerste gids op deze site reserveren, QR-codes en identiteitsbewijs.

Lees verder: Majorelle-tuin: vooraf boeken?

Veelgestelde vragen

Wie heeft de Majorelle-tuin gecreëerd?

De Franse schilder Jacques Majorelle, die er in het begin van de jaren twintig mee begon en er bijna veertig jaar aan werkte.

Wie ontwierp de blauwe villa?

Wikipedia meldt dat architect Paul Sinoir de kubistische villa ontwierp, in opdracht van Majorelle in 1931.

Waarom heet het blauw Majorelle-blauw?

Het is vernoemd naar Jacques Majorelle, die het veelvuldig in de tuin gebruikte. Wikipedia meldt dat hij de kleur voor zijn dood patenteerde.

Wie heeft de tuin gered?

Yves Saint Laurent en Pierre Bergé kochten het in 1980, volgens de website van de tuin, en restaureerden het.

Wie beheert het nu?

Wikipedia zegt dat de Foundation Jardin Majorelle de tuin sinds 2011 beheert.

Controleer de data van de tuin ↗

Bronnen

  1. Jardin Majorelle: the garden's own website
  2. Jardin Majorelle: the garden page (admission, access)
  3. Jardin Majorelle: the Pierre Bergé Museum of Berber Arts
  4. Jacques Majorelle (Wikipedia)
  5. Majorelle Blue (Wikipedia)
  6. Majorelle Garden (Wikipedia)
Controleer de data van de tuinGratis annuleren tot 5 dagen vooraf